Postoje evropske eliminacije koje se prihvate kao sportska realnost. Kada izgubite od Celtica, Atalante ili Basela, protivnik je jednostavno bolji. Međutim, postoje i porazi koji ostavljaju mnogo ozbiljnija pitanja od samog rezultata. Upravo takva bila je eliminacija Sarajeva od finskog Inter Turkua.
Sarajevo je u dvomeč ušlo kao apsolutni favorit. Prema podacima Transfermarkta, vrijednost igračkog kadra bordo kluba iznosi gotovo 9 miliona eura, dok je Inter Turku procijenjen na otprilike 3 do 4 miliona eura, odnosno višestruko manje. Na papiru razlika je ogromna. Na terenu, nije postojala.
Još više boli podatak da Inter Turku nikada nije bio klub koji je ostavljao ozbiljniji trag u evropskim takmičenjima. Njegova evropska historija uglavnom je ispunjena ispadanjima u prvim pretkolima protiv klubova poput Genka, Twentea, Brøndbyja, Drite, Puskás Akademije ili Sheriffa. Upravo zbog toga prolazak protiv Sarajeva predstavlja jedan od najvećih evropskih uspjeha finskog kluba u novijoj historiji.
Jedan od razloga zbog kojeg Sarajevo posljednjih godina teško ostvaruje kontinuitet u Evropi mogao bi biti i konstantan promet igrača. Gotovo svaki prijelazni rok donosi veliki broj dolazaka i odlazaka, zbog čega treneri iznova grade ekipu. Dok mnogi evropski klubovi godinama zadržavaju okosnicu tima i nadograđuju je s nekoliko pojačanja, Sarajevo često ulazi u novu sezonu s potpuno izmijenjenim rosterom. Takav pristup otežava stvaranje automatizama, uigranosti i prepoznatljivog sistema igre, što upravo u evropskim utakmicama, gdje nijanse odlučuju prolazak, može biti presudan faktor.
Nije sporno da klub dovodi kvalitetne pojedince, ali evropske kvalifikacije često pokažu da kvalitetan roster nije isto što i kvalitetna ekipa. Hemija, kontinuitet i jasno definisane uloge nerijetko vrijede više od individualne vrijednosti igrača, a upravo je to segment u kojem Sarajevo posljednjih sezona traži stabilnost.
Evropska historija Sarajeva u posljednjih petnaestak godina puna je prilika koje nisu iskorištene. Bilo je časnih eliminacija protiv Borussije Mönchengladbach, Celtica ili Cluja, ali bilo je i razočaranja protiv daleko skromnijih protivnika, nakon kojih se iz godine u godinu ponavlja ista priča “sljedeće godine ćemo biti spremniji”.
Za klub koji svake godine najavljuje evropski iskorak, vrijeme izgovora polako prolazi. Navijači više ne traže obećanja, već rezultate. Evropa ih čeka već godinama, ali Sarajevo nikako da napravi korak koji se od njega očekuje.
Redakcija Sportak.ba
