Ako se fudbalska Evropa ikada zapita kako izgleda apsolutni vladar jednog takmičenja, odgovor se krije u imenu i prezimenu jednog čovjeka. Unai Emery više nije samo trener, on je postao živa metafora, sinonim i sinonimna institucija Evropske lige. Španski stručnjak večeras je u Istanbulu, na stadionu Bešiktaša, ispisao nove stranice fudbalske historije, podigavši svoj peti jubilarni trofej u ovom takmičenju, i to sa čak trećim različitim klubom! Nakon tri krune sa Sevillom i jedne sa Villarrealom, Emeryjeva magija je večeras obojila Birmingham u zlatno, dok je njegova Aston Villa u velikom finalu prosto demolirala njemački Freiburg rezultatom 3:0.
Engleski tim je od samog starta postavio ritam dostojan evropskog šampiona. Bedem Freiburga pukao je u 41. minuti, kada je Morgan Rogers hirurški preciznom asistencijom pronašao Yourija Tielemansa, a ovaj smjestio loptu u mrežu za eksploziju oduševljenja na tribinama i vodstvo od 1:0. Njemački predstavnik je nakratko pokušao pokazati zube preko Igora Matanovića i Johana Manzambija, ali svi njihovi pokušaji razbijali su se o čvrstu odbranu Ville poput talasa o hridi. Kada su svi očekivali odlazak na odmor, uslijedio je novi bljesak Emeryjeve kaznene ekspedicije. Igrala se sudijska nadoknada prvog poluvremena kada je John McGinn maestralno uposlio Emiliana Buendiju, koji hladnokrvno pogađa za velikih 2:0, ostavljajući Nijemce u potpunom nokdaunu.
Ovo je treća evropska titula u bogatoj historiji Aston Ville. Nakon što su davne 1982. godine dotakli krov Evrope, a 2001. podigli pehar Intertoto kupa, večeras su u svoje vitrine dodali i onaj najsjajniji pehar Evropske lige.
U drugom poluvremenu na terenu je postojala samo jedna ekipa. Emeryjev taktički masterklas nastavljen je u 58. minuti. Zamijenili su uloge heroji iz prvog dijela, Buendia je preuzeo ulogu asistenta, a Morgan Rogers je stavio tačku na i, pogodivši za nedostižnih 3:0.Sve nade Freiburga u čudo definitivno su potonule sredinom nastavka kada je teren zbog povrede morao napustiti njihov motor Vincenzo Grifo, dok su preostali pokušaji Matanovića ostali samo jalovi uzdasi na travnjaku u Istanbulu. Villa je rutinski prošetala kroz finiš meča, kontrolišući svaki pedalj terena.
Na kraju, priča se vraća tamo gdje je i počela, na trenersku klupu. Jedini ožiljak na Emeryjevom savršenom poretku u finalima ovog takmičenja ostaje onaj poraz s Arsenalom, ali sve ostalo je čista, nerealna dominacija. Spustila se zavjesa na još jednu evropsku sezonu, a ona je ponovo dokazala jedno zlatno pravilo, klubovi se mijenjaju, gradovi i stadioni se smjenjuju, ali pehar Evropske lige na kraju uvijek završi u rukama njegovog istinskog kralja, Unaija Emeryja.
