Jedan od najtrofejnijih veznih fudbalera svoje generacije, Casemiro, otkrio je zanimljivu priču koja se krije iza njegovog imena. Brazilski reprezentativac priznao je da prezime pod kojim ga poznaje cijeli fudbalski svijet zapravo nije njegovo pravo prezime, već rezultat administrativne greške iz vremena kada je nastupao za omladinske selekcije São Paula.
U razgovoru za brazilske medije Casemiro je objasnio da se zapravo zove Carlos Henrique Casimiro, sa slovom “i”, ali da je pred jednu utakmicu u São Paulu njegovo prezime greškom upisano kao “Casemiro”. Kako je upravo tada odigrao jednu od najboljih utakmica u dotadašnjoj karijeri, odlučio je da zbog praznovjerja više ništa ne mijenja i nastavio je koristiti ime koje je danas poznato širom svijeta.
Greška koja je nastala slučajno ubrzo je postala njegov zaštitni znak. Pod imenom Casemiro izgradio je jednu od najuspješnijih karijera modernog fudbala. Nakon afirmacije u São Paulu, 2013. godine prešao je u Real Madrid, gdje je postao ključni dio čuvenog veznog reda zajedno s Lukom Modrićem i Tonijem Kroosom.
Tokom devet sezona u Madridu osvojio je čak pet titula UEFA Champions League, tri naslova prvaka Španije, tri FIFA Svjetska klupska prvenstva i niz drugih trofeja, učvrstivši status jednog od najboljih defanzivnih veznih igrača svoje ere. Godine 2022. ostvario je transfer u Manchester United, gdje i danas nastupa.
Za reprezentaciju Brazila također je ostvario zapažene rezultate. Osvojio je Copa América 2019, dok je godinama bio jedan od nosilaca igre “Seleçãa” na najvećim međunarodnim takmičenjima. Njegov stil igre, prepoznatljiv po agresivnosti, čitanju igre i kvalitetnoj distribuciji lopte, učinio ga je jednim od najcjenjenijih vezista svoje generacije.
Priča o njegovom prezimenu pokazuje da ponekad i naizgled beznačajna administrativna greška može postati dio sportske historije. Da u São Paulu tog dana nije bilo pogrešno upisano jedno slovo, fudbalski svijet danas bi vjerovatno poznavao jednog od svojih najvećih vezista pod prezimenom Casimiro, a ne Casemiro.
